คือวันนี้เราเริ่มเรียนเจนเอ็ดวิชาแรก

เจนเอ็ดก็คือ  วิชาเลือกนั่นเองง

แล้วประมาณว่าเราลงการเขียนย่อหน้า

แต่ว่าห้องเรียนมันดันไปเป็นตึกวิศวะ

เราก็ว่ามันแปลกนะ  วิชากะตึกเรียนนี่แทบจะไม่เกี่ยวข้องกัน 555+

แล้วเราก็ไปที่ห้องเรียน  ปรากฏว่าเราก็ไม่เจอใครประกอบกับเหตุผลข้อข้างบนแล้ว

เหมือนเราจะจดห้องเรียนมาผิด 

(แต่ความจริงก็คือ  มันมีคนอยู่ในห้องแหละ  แต่มันไม่เปิดไฟ  แล้วห้องมันก็ติดสติกเกอร์ขุ่นไปเกือบทั้งบานประตู พอเดินผ่านก็เลยไม่รู้)

เราก็เลยเดินไปเจอพี่สองคนเป็นผู้ชายคณะวิศวะ นี่แหละ โยธาทั้งคู่เลย  พี่คนนึงเค้าใช้ไม้ค้ำอ้ะ  เป็นอะไรก็ไม่รู้ เราเองก็ไม่กล้าถามเรื่องนั้น

พี่เค้าก็เห็นเราท่าทางงงๆมั๊ง  เค้าก็เลยมองหน้าเราประมาณว่า  น้องมีไรป่าวครับ

เราก็เค้าไปถามเค้าว่าตึกเนี่ยใช่ชื่อนี่ป่าว  ห้องนี้ๆ  อะไรประมาณนั้น

พี่เค้าก็พาเดินไป  พอพี่เค้าเห็นเค้าก็คิดเหมือนกันว่ามันไม่น่าจะเป็นตึกนี้

พี่เค้าก็อุตส่าห์โทรหาเพื่อนเค้าที่เคยลงวิชานี้ให้เราอีกต่างหาก  

สุดท้าย

เค้าก็พาเราไปใช้คอมในห้องสมุดคณะอ้ะ  แล้วคือมันก็เดินไกลพอสมควรเลย

ระหว่างเดินพี่เค้าก็คุยกัน เราก็ฟังๆพอรู้ว่าพี่เค้าเพิ่งเลิกตอนเที่ยงครึ่ง  แบบเพิ่งเดินออกจากห้องไรงี้  แถมมีเรียนตอนบ่ายโมง  ยังไม่ได้กินข้าว

เค้าพาเราไปเช็คห้องเรียน  ไปขอเพื่อนเค้าที่นั่งเล่นคอมอยู่ว่า  ให้น้องเค้าใช้หน่อย น้องไม่รู้ว่าห้องถูกป่าว

เพื่อนพี่เค้าก็ถามว่า  น้องกรุ๊ปแกเหรอ 

พี่เค้าบอกว่า ไม่ใช่คนละคณะ  

คือ  พอถึงตรงนี้เรารู้สึกขอบคุณพี่เค้ามากๆเลย  เราไม่ใช่น้องรหัส  ไม่ใช่เด็กในกรุ๊ป  และ ไม่ใช่เด็กในคณะพี่เค้าเลย  แต่พี่เค้าช่วยเหลือเรามากขนาดนี้  ข้าวพี่เค้าก็ไม่ได้กินอีกต่างหาก

พอเช็คเเล้วมันก็ถูกอ่านะ  พี่เค้าก็บอกว่า  น้องไปดูอีกทีเหอะ  เผื่อมีคนมาแล้วก็ได้

แล้วเราก็เดินรอๆพี่เค้า คนที่ใช้ไม้ค้ำอ้ะ

พี่เค้าบอกเราว่า

น้องรีบไปเถอะครับ  เดี๋ยวเข้าเรียนไม่ทันนะ  ไม่ต้องรอพี่หรอก  ไปก่อนได้เลย

เราจะบอกกว่าพี่ทั้งสองคนเป็นคนที่น่ารักมากๆ

ขอบคุณพี่ๆมากเลยนะคะ  ถึงหนูจะไม่่ใช่น้องในคณะพี่ พี่ยังช่วยหนูขนาดนี้

ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

ขอให้พี่หายเร็วๆนะคะ

(แต่หนูไม่รู้จริงๆว่าพี่เป็นอะไรอ้ะ  ยังไงก้หายไวๆนะคะ)

เป้นเรื่องที่ดีในชีวิตมหาลัยของเราเลยนะ  ประทับใจมากๆค่ะ